Agonia. Lekarze i pacjenci w stanie krytycznym – Paweł Kapusta

Będzie krótko: Ta książka to zbiór szorstkich, mocnych, bezkompromisowych i pozbawionych ozdobników reportaży dotyczących szeroko pojętej służby zdrowia. Znajdziemy tu całe spektrum punktów widzenia. Będzie lekarz, będzie pielęgniarka, będzie pacjent, będzie rodzic pacjenta, będzie wreszcie strażnik więzienny i pensjonariusz zakładu w Gostyninie.

Przyznam, że trochę się naciąłem, gdyż wpis o tej książce znalazłem na łamach GW, akurat z fragmentem dotyczącym Gostynina (tak, to ten ośrodek od Ustawy o bestiach). Mój mózg zakodował, że całość będzie właśnie o tym. Otrzymałem jednak znacznie więcej niż się spodziewałem.

Agonia to przerażający obraz nowotworu służby zdrowia, który agresywnie nacieka nie tylko na pacjentów, ale również na społeczność „okołozdrowotną”. Procedury, komisje wydające opinie bez kontaktu z chorym, uczciwi lekarze, którzy dzięki darowi kreatywnego myślenia potrafią działać na korzyść pacjentów dostający wyroki za tenże dar, tylko dlatego że ustawodawca ma kompleks, że nie wpadł na pewne pomysły i nie zablokował ich paragrafem.

Mocna, dobrze napisana i emocjonalna rzecz. Warto sięgnąć po tę pozycję.

Moja ocena:
Ocena końcowa:
91.3%
91.3%
  • Pomysł - 95%
    95%
  • Język - 90%
    90%
  • Akcja - 85%
    85%
  • Emocje - 95%
    95%
%d bloggers like this: